Psychoterapia

psychoterapia Gdańsk

Psychoterapia to spotkania raz w tygodniu, trwające 50 minut,  w trakcie których zajmujesz się sobą, swoimi emocjami i myślami. Docierasz do nich i je wydobywasz, dzięki temu możesz się nimi zająć.
Psychoterapia jest zorientowana w  nurcie teoretycznym (nie ma lepszego i gorszego), który wyjaśnia powstawanie zaburzeń psychicznych oraz sposób ich leczenia.
Podstawowe podejścia to:
1.   Podejścia „wglądowe” wywodzące się z „Teorii Psychoanalizy” Z. Feuda: psychoanaliza, podejście psychodynamiczne i podejście Gestalt (relacja + psychoanaliza + egzystencjalizm). Wszystkie zakładają, że:
  • za naszym cierpieniem stoją nieświadome popędy, których nie możemy realizować w sposób dla nas satysfakcjonujący.
  • bieżące relacje budujemy w oparciu o te z okresu dzieciństwa. Odtwarzając wczesnodziecięce relacje z aktualnymi partnerami, możemy czuć nieustanny lęk przed opuszczeniem, obawę bycia nie dość dobrym, niezauważonym lub odczuwać ciągłe poczucie winy.
  • mechanizmy obronne (są nawykowe i często nieświadome) występują u praktycznie każdego człowieka i pełnią rolę przystosowawczą, jednak często są zniekształceniem zachowania lub oglądu rzeczywistości, a stosowane nieadekwatnie, utrudniają funkcjonowanie. Mechanizmy obronne za radzenie sobie z wewnętrznymi konfliktami w celu ochrony osobowości (ego), zmniejszenia lęku, ograniczenia frustracji i poczucia winy.
Klient stara się dotrzeć do zapomnianych zdarzeń i relacji, które determinują aktualne życie. Próbuje je na nowo przeżyć i zrozumieć, by móc nawiązywać lepsze, bardziej satysfakcjonujące relacje z bliskimi.
2.   Podejście systemowe jest związane z terapią rodzin, w której objaw jednej osoby stanowi przedstawienie problemu całego sytemu (rodziny). Np. obniżony nastrój nastolatka może być elementem scalającym rodzinę, jest to sposób rodziny na bliskość między sobą. W tym podejściu klient przygląda się jak funkcjonują relacje w systemie. W trakcie terapii zwiększa się świadomość – lepiej rozumienie jaką rolę odgrywa dana relacja, do czego ta relacja się przyczynia, co utrudnia i przed czym chroni. Dzięki temu możemy ją naprawić, ulepszając tym samym funkcjonowanie całej rodziny.
3.  Podejście poznawczo-behawioralne zakłada, że zaburzenia psychiczne są rezultatem dysfunkcjonalnych nawyków i sposobów reagowania. Możemy się w ten sposób nauczyć, że nie mamy na nic wpływu, możemy się nauczyć obwiniać siebie lub nieadekwatnie reagować na stresujące sytuacje albo dowolne inne rzeczy. Podczas terapii staramy się rozpoznać takie nawyki, zachowania i sposób myślenia, który są przyczyną cierpienia oraz je zmienić – nauka nowych sposobów reagowania i myślenia. Terapia poznawczo –  behawioralna może pomóc uporać się z przykrymi dolegliwościami i objawami w krótkim czasie, jednak nie dociera do psychologicznego podłoża problemu. Ten sam, głęboki problem może ujawnić się po jakimś okresie pod postacią innych objawów.
Wiarygodne badania na temat efektywności różnych szkół terapeutycznych dowiodły, że skuteczność terapii nie zależy od podejścia teoretycznego, ale od  relacji, którą terapeuta proponuje i realizuje w kontakcie z pacjentem. Przychylna, rozumiejąca, cierpliwa i uważna obecność drugiego człowieka sama w sobie może być lekarstwem dla wielu ludzi, którzy nigdy przedtem nie byli w takim kontakcie.
Za czynniki leczące w psychoterapii uznaję się m.in.:
  • kontakt między klientem a psychoterapeutą,
  • nadzieje na osiągnięcie zmiany,
  • poszerzenie świadomości – zwane też wglądem –  nabywanie nowych informacji o doświadczanych pragnieniach,
  • monitorowanie zachowań – kontrolowanie i śledzenie własnych wyborów i zachowań,
  • odreagowanie – powtórne przeżycie i wyrażenie traumatycznych przeżyć i doświadczeń,
  • uświadomienie egzystencjalne – uświadomienie sobie takich aspektów siebie, które są związane z poczuciem sensu własnego istnienia.
Warto wiedzieć, że:
Psycholog to osoba, która ukończyła studia psychologiczne i uzyskała tytuł magistra psychologii. Jeśli po ukończeniu studiów kontynuuje naukę w zakresie zastosowań klinicznych psychologii, może uzyskać tytuł specjalisty psychologii klinicznej.
Psychoterapeuta to osoba, która ukończyła studia wyższe, oraz kilkuletnie szkolenie z zakresu psychoterapii. Przygotowanie zawodowe psychoterapeuty obejmuje też jego własną psychoterapię oraz superwizję – monitorowanie własnej pracy u doświadczonego terapeuty.
Psychiatra to lekarz, który po zdaniu egzaminu uzyskał tytuł specjalisty – psychiatry.

Psychoterapia Gdynia, Psychoterapia Gdańsk, Psychoterapia Sopot