Zaburzenia nerwicowe

W psychoterapii uznaje się, że zaburzenia nerwicowe są wynikiem konfliktów wewnętrznych jednostki. Konflikty te pojawiają między emocjami, potrzebami, obowiązkami pacjenta, pragnieniami, wymaganiami społeczeństwa. Nerwica powiązana jest także ze stresem i sytuacjami traumatycznymi i także, kiedy jednostka poddawana jest presji lub znajduje się w sytuacji, zmuszającej ją do działania wbrew sobie.

Podstawowe objawy zaburzeń nerwicowych to:

• objawy somatyczne np.:

  • ból głowy, żołądka, serca, kręgosłupa, zawroty głowy,

  • zaburzenia seksualne,

• zaburzenia funkcji poznawczych:

  • natrętne myśli,

  • zaburzenia pamięci,

  • trudności w koncentracji uwagi.

• zaburzenia emocji:

  • fobie – lęk przed pewnymi przedmiotami, zwierzętami, sytuacjami,

  • niepokój,

  • nagłe napady lęku,

  • brak motywacji,

  • zanik zdolności odczuwania przyjemności,

  • przygnębienie,

  • zaburzenia snu.

Skuteczne leczenie zaburzeń nerwicowych powinno być kompleksowe. Najefektywniejsze rezultaty przynosi psychoterapia i psychoedukacja, które mają na celu zmianę  funkcjonowania, co przynosi poprawę w postaci  ustąpienia objawów lub nauczenia się skutecznych umiejętności reagowania na ich występowanie i radzenie sobie z nimi w sposób korzystny dla pacjenta. Psychoterapia polega na poszerzaniu świadomości, rozwiązywaniu bieżących i przeszłych konfliktów nerwicowych. Psychoterapia pomaga znaleźć przyczynny zaburzeń i uporać się ze trudnymi wspomnieniami. W  takcie psychoterapii klient zdobywa nowe umiejętności, buduję stabilne poczucie własnej wartości – odkrywa swoje autentyczne Ja.